Page 196 - Afie-dar-mosht
P. 196
194افعی در مشت
فردی که گاه مراعات هیچ چیز را نمیکند عقیده دارد که نه تنها ممکن است که این
حادثه یک حادثه رزمی بوده باشد ،بلکه هم چنین ممکن است که آن فرد شجاع خاندان
دوتانتون امپراطور را در یک مبارزه عشقی کمک کرده و خاطره جاویدانی در دل او باقی
گذاشته باشد ولی بهر حال مسلم است یکی از اسلاف ما از ندمای پادشاه بوده و در دربار
سلطنتی میزسته و ما خاندان رزو که از اعقاب آن بزرگوار هستیم ،باید حق داشته باشیم
دوپوزه شیر را بر یک زمینه طلائی بعنوان علامت خانوادگی خویش استعمال کنیم زیرا
این علامت در زمان لوئی شانزدهم برای خانواده ما برسمیت شناخته شد و با وجود آن
که موطنمان بطرزی غیر ارادی در عداد ایالات جمهوری خواه درآمد و با آن که با خانواده
های دیگر وصلت کردیم .صلاح نیست که ازین اسم و رسم افتخار خانوادگی خویش
چشمبپوشیم!
باری ،از آن جا بملاقات چند تن از دوستان زمان جنگ آقای رزو میرویم زیرا شاید
تاکنون بشما گفته باشم پدر بزرگوارم در جنگ های بین المللی نیز رشادتهایی بخرج
داده است .درینجا باید تذکر بدهم که آقای رزو در بدو انفجار مخاصمات بین المللی از
خدمت نظام معاف شد و در عداد سربازان احتیاط درآمد اما چون یکی از افراد خاندان رزو
نباید تن بذلت و خواری دهد بمحض شروع مخاصمه داخل ارتش گردید و برای همیشه
ما مجبور شدیم که ازاین اقدام رشادت آمیز او تمجید کنیم.
برنامهقبلعدهزیادیطلبهوراهبهدرخیابانهایشقممیزنند.کشیشهایجوان،طلاب
علوم دینی ،و اجتماعات مربط بآنها ،در هر سو دیده میشوند .روی گنبد قبرستانش،
فرشته ای سم کرده اند.آنژر شهری است که مردمش همه «متفکر» هستند! بهتر است
سمت راست را در پیش بگیریم این جاده ضمنا خیابانهای ساحل راست رودخانه ماین
نیز هست.
آقای رزو کیفش را بدست میگیرد و با هم داخل عمارت دام فرانسز میشویم .این
عمارت درخیابان آلژاسواقعاست (عجب کلماتخوش آهنگی!) ضمن راهیک کراوات
