Page 89 - Afie-dar-mosht

‫در ‪ ۲۷‬نوامبر ‪ ۱۹۲۴‬وحی ای بر ما نازل شد‪.‬‬
‫بو گندو‪ ،‬بلندگوی خانم مادر‪ ،‬دوان دوان از سرسرا عبور کرده فریاد کشید‪:‬‬

‫_ همه بپائین‪ ،‬بسالن غذاخوری بروید!‬
‫زنگ هم بطرز فوق العاده ای صدا میکرد‪ .‬فردی در حالیکه از لوله چپ دماغش‪،‬‬

‫مفصلا فین میکرد زیر لب گفت‪:‬‬
‫_ مقصودشان از احضار ما در اینساعت چیست؟‬
‫سوال نتیج ‌های نداشت ‌و میبایست منتظر مادم رزو شد‪.‬‬
‫با عجله از پلکان پائین رفتیم‪ .‬در سالمجن غذاخوری‪ ،‬وعده اعضاء انجمن کامل‬
‫بود‪ .‬پدرمان در صدر مجلس مشاهده میشد‪ .‬مادرمان هم در سمت چپش نشسته بود‬
‫و عالیجناب کشیش نیز با تبختر تمام در کنارش پیپ میکشید‪ .‬در پائین میز هیکل‬
‫مادموازل لیون مثل شاخ شمشاد دیده میشد که درست در نقطه مقابل او آلفونسین‬

‫ایستاده بود‪ .‬مادام رزو زوزه کشان گفت‪:‬‬